Kafanı kurcalayan soru işaretlerinin cevaplarının üstünde fazla durmamalı. Ne olup bittiyse hayatında, tel örgüler çekmeli yaşadıklarına…
Canını ve kalbini acıtan yaşanmışlıkları düşlememeli. Gelecek diye vaat edilen her şeye de hemen kapılmamalı.
Ortada durmalı bazen. Etrafında ve senin kalbinin dışındaki kalplerde neler oluyor ve bitiyor durup izlemeli, dinlemeli kedersizce…
Yol gösterenin hayat olmasın! Tıkandığın noktalarda kendi kendine yardımcı ol…
Unutma! Her el uzatan seni yine incitebilir…
Yeterince yorgunsun, omzuna gelebilecek yeni yorgunluklardan kaçın…
Aşk sadece sebep aslında. Gerçek olan ne yazık ki hayat!
Yine yaşayacaksın bir şeyler. Elde mi? Baktığında yaşadıklarınla elde var zaten sıfır…
Kim kaldı ki senden başka yanı başında…
Üzme kendini!
Yalnızlık kutsaldır.
Kendinden başka kimsen de yok zaten.
Derin bir nefes al ve yalnızlığınla baş başa kal…
Uzak dur biraz, kurcalama artık olanları. Işıkları söndür, pencereyi hafif arala. En ufak ayrıntılardan huzur yakala…
İnsanın içinde yaşadığı dünya’dan başka bir dünya yok. Var olan diğer dünya zaten herkes için…
Onur Kale
Altı Mart İkibinoniki
