Dostum dediklerin
En iyi sandıkların
Oturup bir şeyler anlattıkların
Elindekinin yarısını paylaştıkların
Hep yanılttılar seni değil mi?
Hep yarım kaldın
Bazen oturup kederinden ağladın
Çünkü sen hep inandın!
Böyle yarı yolda kaldın..
Hiçbir şey senin istediğin gibi olmuyor farkındasın değil mi?
Neye inansan şaşırıp kalıyor
Olduğun yerden başka bir yere adım atamıyorsun
Hayat hep yanıltıyor seni..
Dışarısı çok kötü
İnsanlar bencil
Çıkar artık insanlıktan bir şey olmuş
Herkes çok çirkinleşti duygular körerdi
Aşk desen yerlerde
Kalbi kalbe değenler hikayelerde
Mutluluk sadece yüzde tebessümlerde..
Neyi bekliyorsun ki daha!
Görmüyor, anlamıyor musun yaşadıklarından
Hiçbir şey senin için sebep ve neden değil
Gerçekten yalnız ve bir başınasın
Bunu anlamalısın..
Şimdi derin bir nefes al
Aynanın karşısında kendine bak
Yaşadıklarını sorgula
Kendi kendine konuş
Ve söz ver!
Bundan sonra herkesi kendin gibi görmemeye alış
İnsanlara ve yakınımda diye sandıklarına
En çokta hayata
İnanma
Sarılma!
Kimsenin kendisinden başka kimsesi yok!
Ama buna inan..
Onur Kale
Onbir Mayıs İkibinyirmi
