Sen bu dünyaya ait değilsin!
Senin varoluş zamanın çok eskilerde kaldı
O kadar masum ve safsın ki
Ayak uyduramıyorsun dünyanın bu haline
İnsanlar çirkin, kötülükler her yerde
Para dünyanın en büyük silahı
Aşk desen artık gece mesailerinde
Sevgi, sadakat ve saygı yerlerde
Senin ne işin var bu düzende!
Eskilerde kaldı senin gibiler
Artık yoklar, varsa da çok azlar
Çekip gitsen;
Yaratıcıya saygısızlık edersin
Tahammülün zorlandı mı kendine çekilirsin
Hiç çekilmiyor değil mi bu hayat?
Öyledir, yorar ve incitir seni
Sen yine senliğinde kal
Sen değil hayat sana benzesin
İnsanlar bir parçan olsun
Bozma sen kendini sakın!
Oysa dışarıdan o kadar güzel görünüyorsun ki
Çünkü nadirsin, narinsin ve güzelsin..
Düşünme bu hayatı ve dünyayı
Aldırış etme sakın!
Unutma!
Sen yine senliğinde kal
Bu hayat ve dünya zaten hep aynı..
Onur Kale
Yirmidokuz Mart İkibinonsekiz
