Zamanla soğudum
Birazda duruldum
Sonra üstüme ölümler geldi
Aralarına karıştım cesetlerin sanki
Bir el uzansa beni kurtarsa
Nerdeyim ne yapıyorum dedim
Üst üste geldi ya hani
Daraldım, arada kaldım
Geçmişi araladım
Kurcaladım
Arkamı döndüm
Geleceğime baktım
Bir yanımda güneş
Diğer yanım da perdeler çekili
Etraf toz duman içinde
Sahi ne oluyordu bana
Herkes birbir gidiyordu
Kimse gelmiyordu
Bir başıma kalmıştım
Yaşıyorum sanmıştım
Doğrulmam lazımdı
Kendime gelmem ve inanmam
İnanırken de yaşamam
Bunları yapmam lazımdı
Çünkü bir çukura düşmüştüm
Üstüm başım ve kalbim kir içindeydi
Arınmam, uzaklaşmam da lazımdı
Yoksa sonum bataklık
Her şey hayattandı
Sanıyorum ki bunun adı mücadeleydi
Hayat ile savaşımın yeni haliydi
Peki şimdi kim galipti?
Onur Kale
Onbir Temmuz İkibinonsekiz
