Yalnızlığımın verdiği huzur ile sabahın gün yüzü şehre çökmeden hanemden ayrıldım. Ankara’da hafif soğuk vardı ama rahatsız etmiyordu bedenimi. Hem bahar geliyordu bu şehre, içten içe esir almıştı her yeri; ağaçları, dalları ve hatta kuşların […]
Sana Söz Veriyorum Kalbim
Yeterince yıprattım seni kalbim, biliyorum. Olmadık meselelerin içinde buldun kendini, yoruldun. İncittiler seni tıpkı sevgim gibi, üzgünüm… Seni taşırken bedenimde, en çok da sana dikkat ettim. Gözlerimin gördüğü kötülükler ve çirkinlikler, kulaklarımın duyduğu kötü ve […]
Bizim Buralar ve Bahar
Gecenin ayazı haneme sızıyordu. Bizim buraların ayazı çetindir! Yorgan ile bedenimi sarmış, sanki endişe duyduğum şeylerden kaçıyormuş gibi sarmalıyordum yalnızlığımı. Sabahı kovalayan zaman ilerlemiş, uzun zamandır odama yansımayan gün ışığı perdemin arasından sızıyordu. Sabahın o […]
Seni Hiçbir Zaman Anlamayacaklar!
Hepimiz hayatımızda bir şeyler yaşıyoruz. Her geçen gün daha da kötüye evrilen bir zaman diliminde mücadeleler ile adeta yaşam savaşı veriyoruz. Kaygı ve endişenin üzerimize bindiği bir süreçte, kimsenin bizleri anlamasını elbette beklemiyoruz. Ancak, ”Neyin […]
Şubat Güneşi
Kara bulutların şehri uzun zamandır esir alıp sonunda güneşin sıyrılarak yüzüme yansıdığı bir günden yazıyorum… Efkârın her geçen gün daha fazla üzerimize bindiği bir zamandayız. Kalbimizi saran kırgınlıklar ve aklımızdaki kaygılar gardımızı düşürse de her […]