Hiç mi iltimas geçmez hayat bize
Keşke her gün üstümüze gelmese
Dertleri bindirmese üzerimize
Mutlu mesut geçinsek kendisiyle
Acı ve üzüntülerimizi kendimiz seçebilsek
Mutluluklarımızı uzatmanın şansı olsa
Ne gözyaşı olsa gözlerimizde nede nem
Bilmesek nedir gam ve keder
Işıl ışıl olsa içimiz dışımız
Her sabah güneş vursa penceremize
Mis gibi kokular sarsa şehri
Buram buram huzur dolsa kalbimiz
Köhneleşmiş duygularımız yeşerse
Harabeye dönmüş kalbimiz dirilse
Doya doya bakabilsek insanlara
İnansak ve güvensek her canlıya
Usanmadan sevsek deli gibi
Hayata bağlansak inançla
Yine yaratıcıyla baş başa kalsak
Ve inansak yarınlara, umutlarımıza
Onur Kale
Yirmialtı Ağustos İkibinonsekiz
