Mevsimin tuhaflığının şaşkınlığında, hanemde pencere kenarında şehri izliyordum. Bu havalarda şehir gündüzleri ılık, geceleri titretirdi bedenini. Tam da öyle bir gecede idim. Sakin ve kendimi kendime bıraktığım bir zamandı. Düşünüyordum, düşlüyordum; bazen içinden çıkamıyorken bazen […]
Tren İstasyonunda: Saat Sabah
Yalnızlığımın verdiği huzur ile sabahın gün yüzü şehre çökmeden hanemden ayrıldım. Ankara’da hafif soğuk vardı ama rahatsız etmiyordu bedenimi. Hem bahar geliyordu bu şehre, içten içe esir almıştı her yeri; ağaçları, dalları ve hatta kuşların […]