Bahardan miras kalan bir sabah bu sabah
Tatlı bir esinti almış şehri, gökyüzü mavi
Şehrin oyuncuları telaşa kapılmış, hayat bu ya
Bir taraftan bir tarafa koşuşturan bedenler
Sıcak simitler tezgahlara uğruyor
Güvercinler uykudan uyanmış selam veriyor
Yalnızlar da var bu şehirde, sabah akşam yalnızlar
Çatlamış gözleri, uykusuz bedenleri
Hasta bünyeler soluğu acil serviste alıyor
Aman ne acil, kim kimin umurunda ki sanki
Bu sabahta böyle bu şehir her sabah gibi
Kimler nasıl bir hikaye ile karşılaşacak bilinmez
Nasılda boğuşuyoruz hayatla değil mi?
Ah bu sabahlar yok mu
Günün en sakin ve masum zamanları
Keşke her dakikamız sabah gibi olsa
Her anımız, yaşamımız
Sakin ve masum..
Günaydın gürültülü şehrin sessiz sakinleri..
Onur Kale
Yirmibeş Şubat İkibinonüç
‘Yazar tarafınca sabahın altısında, şehri izlerken yazılmış bir hikayedir..’
