Kuşlar konuşluyordu yine o akşam
Duvara yansımış küçük yuvalarında sevgi
Karlı Ankara sokaklarında yürüyen canlılar
Bir sağa bir sola savrulan telaşlı insanlar
Ocakta bir gayret demlenen o çayın sıcaklığı
Cümlelerde buluştuğum, dert yandığım narin yüzler
Geçmişin yorgunluğundan geleceğe bakılan naif umutlar
Konuşulacak ne çok şey var bu şehirde
Yaşanılanlarda bir o kadar..
Yorgun bünyelerimizin içinde saklı heyecanlarımız
Yinede seviyoruz ya bu hayatı, aklımız almıyor aslında
Bunca şey varken yaşamımızda nedir bu bizdeki tutunma
Sorsalar, dokunsalar halimize birçok hikaye çıkar bedenimizde
Sakin ve ışıl ışıl kuş yuvalarında buluyoruz huzuru
Şehrin onca kaba sesinden uzak, sessiz ve sakin yüreğimiz
İçimizdeki gemilerde hep rötar var, yol alamıyoruz yarınlara
Bizi üzenlere ve bizi bu hale getirenlere yinede teşekkür ederiz
Sayelerinde bir kez daha tanıdık hayatı, aşağılık tavırları..
Noktamı koyarken;
Keşke dün yaşasaydım bugünlerimi
Yarın her şey güzel olacak inancıyla..
Sekiz Ocak İkibinonüç
Onur Kale
