Tanrım?

Bazen sıkılıyorum, daralıyorum, bulunduğum yerden ve insanlardan uzaklaşmak istiyorum. Sonra etrafıma bakıyor, olup biteni anlamaya çalışıyorum. Kendi kendime söylenip duruyorum..

Dünyadan ve insanlardan sıkıldığımı anladım. Hiçbir şey tat vermiyor bana artık. Bunun adı tükenmişlik, depresyon yada başka bir tanım değil. Aslında gayet kendimdeyim. Sadece bu dünyaya ait olmadığımı hissediyorum..

Gün geçtikçe kötüye giden her şeyden uzaklaşıp, kuytu köşelerde kalan yaşamımı sürdürmek istiyorum.

Çok bir şey istemiyorum. Biraz huzur, biraz sakinlik diliyorum!

Tanrım duyuyor musun beni?

Yedi Şubat İkibinondokuz
Onur Kale

Bu yazılarını okudunuz mu?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir