Siz Dedikodu Yapın, Ben Şarkı Söyleyeceğim

Bazen anlam veremiyorum
Bir insan hiç mi yorulmaz
Hiç mi usanmaz, birazda utanmaz
Hep mi çene, hep mi söz!

Oturup izliyorum şaşkın şaşkın
Bazen tebessüm ediyorum
Bir sigara yakıp içime çekiyorum
Yine anlamıyorum öylece kalıyorum

Dertleri çıkar, birazda kötü saflık
Merdivenleri çıkmadan koşmak
Ter dökmeden teri savurmak
Üstü üste basıp can acıtmak!

Her günleri böyle
Amacınız ne hadi söyle?
Şuursuzsunuz istersen kabullenme
Dışarıdan komik görünüyorsunuz bu böyle!

Leş gibi ağızları
Ne kokudur nede yansıması
Çirkindir cümleleri, birazda ahlaksız
Baktığında ciddiye alınmayacak kadar salaksınız!

Kendilerini öyle yüksekten görürler ki
Alçakdıklarında ise bilinç kapalı
Ağızlarında hep bir çıkar var
Tamah olmuş gövdeleri arsızlar

Adı dedikoduymuş bu olanların
Dürüstlükmüş bu sapkınlıkları
Haklılarmış ve sözlerinde
İçi boş ve manasız hallerinde

Kronik vaka gibisiniz
Ne hekim çözer sizi ne Tanrı
Teslim olmuşsunuz aykırı düzene
Şeytan dedikleriyle birlikte

Cahillik, aptallıktır sizin tanımınız
Boştur ve anlamsızdır kafanızda taşıdığınız
Çıkın nefes alın biraz olduğunuz yerden
Gerçeği görün perde inmiş gözlerinizden

Onaltı Temmuz İkibinonsekiz
Onur Kale

Bu yazılarını okudunuz mu?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir