Babama Mektuplar

Bir ses versen, dokunsan yine, sarılıp koklasan
Dertlerim de ve kederlerim de yine yanımda olsan
Omuzuna sarılıp ağlasam
Saçlarımı okşasan
Kötülüklerden yine beni uzak tutsan
Kol kanat gelsen bana, hayattan korkmasam..
Yokluğun o kadar ağır ki
Her gece rüyalarımdasın biliyor musun?
Yeşillikler arasında, sus sesleri edasında
Ve sen bembeyazsın, bembeyaz kıyafetler arasında
Bakırdan bardağının ahenginde, mis kokulu bahçelerde
Çok güzelsin Baba..
Keşke bu kadar erken gitmeseydin, bırakmasaydın beni bir başıma
İnsanlardan ürkmeseydim, kötülüklerden ve hayattan korkmasaydım sensiz
Yine hep yanımda olsaydın, huzur bulsaydım..

Orada adresin neresi?
Söyle Baba!
Ben de yanı başında olayım
Kavuşalım, sonsuzlukta yaşayalım..

Neredesin Baba?
Nerede?..

Yirmibeş Şubat İkibinonüç
Onur Kale

Bu yazılarını okudunuz mu?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir